Personal

Babs ten voeten uit #3

bloemen greetz zeg.maar.Babs

Huisje, boompje, tuintje

krijttekening Babs ten voeten uit

Plots was het stil geworden in huis. Het was mij pas opgevallen na het strijken, ramen lappen en opruimen. En terwijl ik het resultaat bewonderde van mijn productieve morgen, begon het mij te dagen. Wanneer hoorde ik voor het laatst “Mama, ik heb honger!”, “Mama, ik wil op de Ipad!” of “Mama, ik moet pipi doen!”? De frequentie van deze vragen ligt normaal vrij hoog op een doordeweekse dag. Hoorndol, word ik er soms van. Maar die morgen had ik geen last van mama-stress, ik had hooguit last van onvindbare huishoudspullen (de onzichtbare ruiten van de boomhut hadden blijkbaar een beurt gekregen de dag ervoor, het resultaat mocht er wezen). Hmmm, verdacht stil. Ik vreesde al voor afknipte haren of gezichtjes vol verf (wat dan nog niet het ergste van mijn gedachten was). Maar ik kreeg een droomwereld in de plaats. Zomaar op mijn terras. Trots troonden ze me door de stad, langs een bakkerij en de school, tot aan dat ene mooie huis. Het onze. “Het mooiste huis van heel de wereld, mama.”  En dit met al 7 jaar verbouwingen en miljoenen grijze haren op de teller and still counting…

 

Het 8-jarenplan

graspop zeg.maar.Babs

 

Als je al eens 8 jaar samen bent met het lief, kan het al eens nodig zijn dat er één van de 2 er een weekendje alleen op uit wil trekken. Deze keer was het lief dus aan de beurt. Graspop Metal Meeting. Niet dat ik niet hou van headbangende mannen met baard, schraal bier en zwarte legerboots, maar deze vrouw had andere plannen. Dus liet ze haar man met veel liefde los richting Iron Maiden en Ozzy Osbourne. Ik gaf hem voor de grap een EHBO-koffer mee met o.a. dafalgan, deo, gezichtsmaskertje en een doosje zwanworsten om het weekend zonder kleerscheuren te overleven. Dit was een vaderdagcadeautje dat hij niet had zien aankomen denk ik 😉 En dus op de dag van ons 8-jarig jubilee gaf ik hem het mooiste cadeau; een weekend zijn jeugd herbeleven. Als dat geen liefde is! Was ik ook eens op mijn gemak.

Shitty Party

Shitty Party Zeg.maar.Babs

Geen tijd voor tranen want ondertussen waren 5 jeugdvriendinnen (oké vier, er is er altijd wel eentje te laat) een fles cava aan het kraken. We gingen eens van Shitty Party doen bij ons thuis. Wat is dat dan? Heel eenvoudig: etentje organiseren zonder voorgaande stress, vooral voor drukbezette vrouwen/moeders ideaal om toch nog eens onder de mensen te komen.

Regels bij het organiseren van een Shitty Party:

  • Iedereen brengt wat mee om te eten. Maakt niet uit wat en er mag geen moeite in gestopt zijn
  • Tijdens het etentje wordt er niet gekookt en zit de gastvrouw continu mee aan tafel
  • Geen schaaltjes of zondags servies. Kortweg geen poespas. Doe zoals thuis en zet de zak chips en de keukenrol zo op tafel
  • Het huis moet niet tot in de puntjes in orde zijn, bij de gasten thuis is dat namelijk ook niet zo en zo voelt iedereen zich op zijn gemak
  • Hoe minder afwas hoe liever
  • Muziek en het liefst van die heerlijke meezingers
  • Last but not least: cava van den Aldi om het plaatje compleet te maken

Het werden 5 uren vol herinneringen ophalen, slappe lach, kattegezang, elkaar troosten bij moeilijke verhalen en vooral denken :”We moeten da meer doen!”
Gasten, echt. We moeten da gewoon meer doen!

 

Bloemen-kwestie

Greetz Zeg.maar.Babs

Ooit zei ik in een vlaag van totale zinsverbijstering tegen mijn lief: “Bloemen zijn een stom cadeau, die verwelken toch.” Jong en naïef hoopte ik toen gewoon op een heel leuk cadeau voor mijn verjaardag. Uit angst dat hij er zich van zou afmaken met een bos bloemen, deed ik dus deze ongelukkige uitspraak. 8 jaar na datum blijft deze zin me achtervolgen. Als ik weer eens in een emo-romantische bui ben en vind dat mijn lief wel eens met bloemen zou mogen thuiskomen (zoals de nicht van de buurvrouw haar kuisvrouw die kreeg van haar man -gezien op Facebook btw-), krijg ik telkens dezelfde repliek. “Ik mocht dat toch niet kopen?” Ooggerol van mijn kant, kleine overwinningsglimlach van zijn kant. Daarom zette ik mezelf eens in de bloemen deze week. Omdat het kan en omdat ik echt wel graag bloemen zie, ondanks die stomme uitspraak in the days. Really what was I thinking? En omdat ik een drukbezette vrouw ben (hmhm en vaak ook wat lui) bestelde ik die online op greetz.be . Ik koos een gepaste datum (laatste dag van mijn nachtshiftenreeks omdat ik het dan zo echt echt verdien) en hup recht voor mijn voeten geleverd. Met vaas. Een vaas zo groot dat er zeker een school goudvissen in past volgens het lief. Misschien moet ik wel een boeketje versturen naar mijn vriendinnen, want dat kan ook. Met kaartje erbij. “Bedankt voor het geweldige feest!” of “Bedankt voor de mentale steun tijdens de (vaat-)wasmachineloze dagen”. Wij vrouwen onder elkaar moeten elkaar gewoon eens meer in de bloemetjes zetten, zou dat geen fantastisch idee zijn? Een idee die greetz.be voor jullie allemaal kan realiseren. Gewoon omdat we het keihard verdienen!

 

Voetbalkoorts

voetbalkoorts Zeg.maar.babs

Deze zat er natuurlijk aan te komen in volle WK-gekte. Ik liet me als single mom (voor 4 dagen) overhalen om naar het voetbal te kijken op groot scherm, met 3 kinderen mee. Mijn accessoires? De Belgische vlag geknutseld door Zoë en water (sloten water), omdat de cava van de avond ervoor nog wat pijn deed. Ok, dan sta je daar tussen al dat volk te staren naar een voetbalveld met gele en rode voetballers. De verwarring van geel/rood voorbij, vielen er 7 doelpunten tijdens de match, 2 voor Tunesië en 5 voor België (olé, olé). En ik, ik was getuige van welgeteld 0 van deze doelpunten. Ik moest namelijk 5 keer schoenen aandoen, 6 keer drankjes halen, 2 keer bonnetjes halen, 3 keer meegaan naar toilet, tussen beiden komen bij een vlaggengevecht, een hotdog halen, een kind troosten en een stoel zoeken. Het kon mijn kinderen echt geen reet schelen dat er werd gevoetbald. Het werd eerder een wedstrijd “moeders -geduld – testen – tijdens – grote – evenementen”. Met glans geslaagd mag ik wel zeggen.  Ik had mijn kinderen ongedeerd, met al hun kledingstukken nog aan en in suikercoma mee naar huis. Ik regelde al een babysit voor de volgende match, just to be safe.

 

Zondagskind

zondagskind Babs ten voeten uit

Nooit gedacht dat ik zo van de zondagmorgen zou gaan houden. Niet die zondagmorgen na een feestje of die zondagmorgen waar de kinderen beslissen om het om 6u al te bont te maken, maar de zondagmorgen na mijn nachtshift. Je kon het hier al lezen hoe ik van de rust, stilte en het ontwaken van de natuur hou. Ik word er zowaar lyrisch van. Het is de enige keer dat ik niet gehaast ben om mijn bedje in te kruipen. Ik put er kracht uit om nog die enkele nachten erna  er weer keihard tegenaan te gaan. Dit is een plekje die ik dagelijks tot 4 keer voorbijkom met de auto, vaak file en altijd druk. Toch is het me pas de laatste jaren opgevallen hoe mooi het er is en nu en dan ga ik er even zitten in alle rust. Kijkend naar het water en zon die opkomt. Het zijn die eenvoudige dingen die mijn werk lichter maken, ik kan er mijn job loslaten. Dat is onze sector ook broodnodig want voor je het weet, wordt je meegesleurd in de emoties die patiënten en hun familie bij je losmaken. Gewoon even hoofd leegmaken en er weer tegenaan gaan.

 

Met maatjes

met maatjes zeg.maar.Babs

Veel moet ik daar niet over zeggen. DE NIEUWE MAATJES ZIJN ER! en dat betekent maar 1 iets. Slurpen die boel! En dat wij dat langs hier gewoon weer een reden tot feesten vinden… “Het maatjes festival”. ’t Zal wel zijn! Precies veel feestjes gehad deze week 🙂 YOLO!(Ok, ik wou die gewoon ooit eens gebruiken, bij deze nooit meer. Beloofd)

 

Meer dagelijkse avonturen van deze maat 39 hier? Come back next week of ontdek mijn stories met #wherevermyfeettakeme op Instagram! Of doe gewoon mee en # en @ er maar op los. Ik ben benieuwd naar jullie avonturen!

Babs

Liefs zeg.maar.Babs

 

 

 

 

Bedankt aan Greetz.be/bloemen voor de samenwerking. Een fijne verrassing die me oprecht blij maakte.

Ga zeker eens hun assortiment bekijken online en zet jezelf of een vriendin eens in de bloemetjes.