Personal, photography, through the lens

De streken van mijn dochter

Zoë's streken en fratsen

Toen we te weten kwamen dat we zwanger waren van een dochter… (STOP… waarom zeggen we eigenlijk “we” als we het over een zwangerschap hebben? Alsof die mannen dat kind helpen dragen? Ja zeg, ze brengen ons inderdaad ijs en ze masseren ook onze voeten. Een enkele keer lakken ze zelfs onze teennagels of helpen ze kiezen tussen een wit strikje of de roze variant. Maar laten we heel eerlijk zijn, ze zijn gewoon bang voor onze kuren -lees hormonen- en willen ze in alle eerlijkheid het liefst van al nog eens een pint pakken met hun maten. Dus we herbeginnen…) Zodra we wisten dat ik zwanger was van een dochter, waarschuwden mensen mij. “Die kunnen serieus krijsen, zulle!”, “Leer alvast maar vlechtjes maken!”, “Dat wordt wat als ze puberen!”, “Verstop maar uwe schmink!”,… Maar niemand, echt niemand kon me waarschuwen voor wat echt komen zou.

Een bloemlezing van Zoë’s fratsen

  • Plots met een vettige, glinsterende en naar kokos geurende haardos verschijnen. Ze maakte een haarmasker met mijn dure bodybutter en een doosje glinsters uit de knutseldoos van Vic. Onderweg kreeg mijn pannenkoekenplantje ook een schoonheidsbehandeling.
  • Een DVD-doosje uit de “nieuwe” collectie van de bib onder handen nemen. Voor alle duidelijkheid: de papieren kaft  van “Ferdinand” uit het hoesje halen en hem er mooi uitknippen.
  • Ergernis opwekken bij de mama’s en papa’s in de cinema door over elke stoel te klimmen, op elke trap te springen en plakkende popcorn in hun nek te gooien. En dat allemaal terwijl ze luidkeels roept: “KIJK MAMA! SINTEKJAAS!!!!!”
  • Ons verrassen door een volle fles afwasmiddel in haar haar te smeren. Het schuimde wat.
  • Kattenbrokken eten. En niet de droge versie.
  • Op vakantie werd ze teruggevonden door het personeel in het toilet van het restaurant op de camping. Ze had zichzelf opgesloten.
  • De keuken onder water zetten omdat de pop dringend in bad moest.
  • De zetel opfleuren met stempels. 
  • Haar lievelingsboek “Heksje Mimi gaat naar school” veranderen in “mi gaat naar sch” plus alle bladzijden erna.
  • De deur van de keukenkast openen en tot boven klimmen. Ik zette de koeken sindsdien onderaan.
  • Haar bruine schoenen kregen groene strepen.
  • Het haar van haar Barbiepoppen wat cooler maken met een felroze kleurspoeling.
  • Haar schuilplaats prijsgeven door een spoor van hagelslag achter te laten op de keukenvloer.
  • Playmobil in het toilet verstoppen. IN, nadat ze plaste.
  • Verstoppertje spelen en zich helemaal bovenaan in de kledingkast verstoppen. Muisstil…
  • De stoel inpakken met plakband. Mijn laatste rolletje.
  • And counting….

Deze lijst werkt ze trouwens af in stijl. Gehuld in een prinsessenkleedje, afgewerkt met tiara en muiltjes raast ze als een wervelwind door dit huis. Ze is sneller dan The Flash en vindingrijker dan MacGyver. Ze heeft slechts 1 goed idee nodig om het huis op stelten te zetten en om ons leven weer wat kleurrijker te maken. Er schuilt een creatieve geest in haar, die op de meest ongelegen momenten tevoorschijn komt. Ze is altijd ‘heel aanwezig’ zoals de juf het onlangs omschreef en sleurt iedereen haar wereldje in.

In beeld

Maar zelfs de grootste uitdagingen kunnen voor de mooiste beelden zorgen. Dit noem ik deugnieterij met een gouden randje.

Nee, ik kan dus niet op het gemak naar het toilet en aardappels schillen moet in verschillende fases gebeuren. Maar één ding is zeker; ze zorgt niet alleen voor grijze haren maar ook voor een stort in huis … euh, ik bedoel… een smile op ons gezicht.

B.