Personal

Over mijn dochter en haar bijzondere naam

Zoë Jane/zeg.maar.babs

Drie jaar geleden kregen we te horen dat in mijn bolle buik een meisje groeide. Na 2 jongens konden we onze vreugde niet op, maar al snel kwam de grote vraag: “Hoe zal ze heten?” Dit is het verhaal van Zoë (of is het nu Zoë-Jane of Zoë Jane?).

Papa’s droom 

In zijn jongere jaren hoorde S. het liedje “Zoë Jane” van Staind voorbijkomen op de radio. Het liedje dat de zanger schreef voor zijn dochter, hoe hij haar verschrikkelijk miste tijdens het toeren met de band en er dan ook niet altijd voor haar kon zijn. Dit liedje bleef hangen bij S. en hij nam zichzelf voor dat als hij ooit een dochter zou hebben ze de naam “Zoë Jane” zou dragen.

Mama’s wens 

Het verhaal had wel iets. De tekst kon me beroeren en het liedje bleef ook bij mij hangen. Maar toen S. de naam Zoë Jane liet vallen was ik niet meteen voor. Te lang, te ongewoon en vooral niet passend bij de twee korte namen van Ferre en Vic. Voor mij paste het niet in het rijtje. Zoë dat hoorde ik wel graag. Het stond al langer op mijn verlanglijstje en het klopte wel. Ferre, Vic en Zoë. Laten we gewoon Jane vallen, was mijn voorstel.

babybump 3 / zeg.maar. Babs

En het werd…

Terwijl we erover nadachten, gingen de maanden voorbij. Toen ik ’s avonds niet kon slapen omdat ze aan het dansen was in mijn buik, speelde S. haar liedje af. Telefoon tegen mijn buik en ik voelde haar langzaamaan rustig worden. Elke avond hetzelfde ritueel. We wiegden haar zo in slaap en kregen al heel vroeg een band, zonder dat we haar ooit hadden gezien. Hoe meer tijd er verstreek, hoe meer het klopte. Zoë Jane. Ja, ik voelde het plots wel. We kwamen tot een compromis en we beslisten dat Zoë haar roepnaam zou worden en Zoë Jane (zonder koppelteken) haar officiële naam. Het bekte gemakkelijker en het zou wat schelen in het schrijven van haar naam. En als ze groter zou worden, kon ze nog altijd zelf beslissen of ze misschien toch liever met haar officiële naam werd aangesproken.

En zo geschiedde…

Op haar geboortekaartje kwam de naam Zoë, naast haar bedje op de materniteit hing haar volledige naam in grote letters. S. kreeg van mij op de dag van haar geboorte een kader met de volledige tekst van het liedje; de ideale vaderdag-verrassing. Maar de dag dat hij haar naam ging aangeven in het stadhuis, moest hij toch nog een onverwachte beslissing nemen. De naam Zoë Jane (zonder koppelteken) werd niet aanvaard als 1 voornaam. Ofwel zou het dan Zoë als eerste naam en Jane als tweede naam worden of moest er gewoon een streepje tussen. Dit is waarom het uiteindelijk Zoë-Jane (mét koppelteken) werd en we daar heel gelukkig mee zijn.

 

Zoë Jane /zeg.maar.babs

 

Al blijven we fan van Zoë. “Zoë kom van die tafel af!” klinkt gewoon beter…

 

Lees hier het geboorteverhaal van Zoë-Jane

 

Werd jullie keuze van voornamen voorafgegaan door een bijzonder verhaal?

Babs

Liefs zeg.maar.Babs

 

 

 

#40dagenbloggen, blogpost 28/40, skipdagen 2/6