Lifestyle, Personal

2017: een jaar vol foto’s… mijn top 15!

Met drie in zee 2017

Je ziet ze overal voorbijkomen op Instagram deze laatste dagen van het jaar. De #2017bestnine met 9 mooie plaatjes netjes in 1 vierkantje geperst. Voor wie het in Keulen hoort donderen; dit zijn foto’s die je zelf op instagram postte afgelopen jaar en de meeste likes kregen. Een persoonlijk top 9 zullen we maar zeggen (geen tien nee, want dan past het niet meer in het vierkantje). De foto’s die het meest gesmaakt werden door andere instagrammers. Maar eigenlijk zijn dat niet MIJN  favoriete foto’s. Foto’s waar ik al sneller eens naar terugkijk,  vol fijne herinneringen of  die een hoop emoties in me naar boven brengen. Ik scrolde even door mijn feed en selecteerde 15 beelden die mij nauw aan het hart liggen. Laat me jullie meenemen naar 2017 gezien door mijn camera-lens.

 

#2017bestnine

Dit zijn nu die best nine foto’s waar ik het al over had. Foto’s die het meeste likes kregen. 16665 likes in het totaal. Bedankt daarvoor. Want dat deden jullie, één voor één. Zoveel keer klikten jullie op het hartje om mij te laten weten dat jullie dit best wel een leuke foto vonden. En zoveel keer vond ik het leuk om die liefde te ontvangen. Want laten we niet onnozel doen, ik hou wel van een like en wat erkenning hier en daar. Daar kikkert een mens van op en dat geeft dan weer een boost voor een volgende foto. En dit zijn nu jullie 9 favorietjes, met Vic als prematuurtje op kop. Ja, dat verdient hij wel. Ons kerstkaartje mooi in het midden. Mijn 3 koters centraal, kissing 2017 goodbye, symbolischer kan bijna niet. En Zoë die hier en daar de show steelt. Goeie keuze!

best nine 2017 instagram

Nieuwsgierig naar jullie eigen #2017bestnine? Dan hoef je enkel je instagramaccount in te geven op www.2017bestnine.com en laat je verrassen door de keuze van andere instagrammers.

 

En mijn persoonlijke favorieten van 2017 dan?

Ik postte in totaal 256 foto’s op instagram dit jaar. Dit zijn ongeveer 5 foto’s per week. Wauw, 5 foto’s per week. Da’s nogal een pak hé. Soms waren het er zelfs 7 of soms geen één. Alles hangt af van de kinderen, het weer en mijn inspiratie. In de zomer komt alles al wat vlotter dan in de winter en als ik aan het werk ben laat ik het ook wat aan mij voorbijgaan. Maar hoe kan ik nu in hemelsnaam 9 favorieten kiezen uit 256 foto’s? Onbegonnen werk. Op elke foto ben ik fier en elke foto doet me wel iets, want anders zou ik die niet posten. Maar bij sommigen blijf ik al wat langer hangen of roept wat meer emoties bij me op. 9 dat was het plan maar vergeef me; het werden er 15. 15 foto’s die ik op instagram deelde en die toevallig niet de meeste likes kregen. Maar die wel rechtuit het hart kwamen en daar doen we het tenslotte voor. Mooie plaatjes delen omdat we ze zelf uniek vinden en niet omdat een ander ze perfect zou vinden.

Mijn 3 kinderen en zonsondergang 2017Deze plaatste ik begin dit jaar en nu onlangs nog eens. Dit was één van de eerste foto’s die meteen perfect was. Ik had gewoon geluk dat de kinderen besloten die heuvel op te klimmen net op het moment dat de zon onderging. Deze foto staat voor mij wat symbolisch voor de stabiliteit tussen de moeilijke momenten van 2017 door. Hoe moeilijk het soms ook gaat, de zon zal elke avond met een warme gloed ondergaan om de dag toch nog mooi af te sluiten.

 

Zoë en de zee 2017Als je kind de zee voor het eerst ziet, is dit het resultaat. Ijskoude dag, maar we werden warm van haar verwondering. Hoe mooi is het niet als kinderen overweldigd worden door wat ze zien. Knuffeldoekje in haar handje geklemd, hard zuigend op haar fopspeen. Eén en al ontzag voor die grote plas water voor haar.

 

vader - dochter 2017Deze werd genomen in de douche. Een gestolen moment tussen vader en dochter. Een foto waar weinig woorden voor nodig zijn. Ik kan er alleen maar naar kijken en week worden vanbinnen. Hoe ze zich neervlijt in de sterke armen van papa. Veilig en geborgen bij haar stoere papa met al zijn tattoo’s.

 

rolstoel 2017Dit is eigenlijk mijn ultieme favoriet. Genomen tijdens de zwaarste maanden van 2017, net na de operatie van S. Gebroken enkel, rolstoel, vuile knieën en twee koters op de schoot. Hoe lastig hij het ook had met zichzelf, die 2 wielen onder zijn gat en de zware revalidatie. Hij bleef de kinderen entertainen op alle mogelijke manieren. Hij probeerde te helpen waar hij kon. Terras schoonmaken in de rolstoel, kinderen uit bed halen door op zijn achterste naar beneden te komen of de kinderen rondrijden in de tuin om de tijd te verdrijven. Dit beeld zal me altijd bijblijven.

 

zondagmorgen 2017Zondagmorgen 7u, op weg naar huis na mijn nachtshift. Zomer, ik hoorde alleen de vogeltjes fluiten. Geen enkele auto op de weg. Even tijd nemen om uit te stappen en te genieten van de stilte. Tussen de stenen van de stad, klaprozen vinden die groeien naast het asfalt. Alsof ik op dat moment de enige mens op de wereld was. Terwijl iedereen nog lag te soezen, kon ik genieten van de zonsopgang en die mooie bloemen.

 

Zomer met Zoë 2017Een foto waar ik kan blijven naar kijken. Op de eerste dag van onze reis genomen. Deze ademt voor mij zomer, alhoewel ze een trui aanheeft. Ze is op ontdekking en deze reis is de eerste die ze bewust meemaakt. Hoe wonderlijk “anders” alles is op nog geen 700 km van huis. Of hoe iets simpel als hoog gras toch haar aandacht kan trekken en mij op de knieën krijgt voor deze prachtige foto.

 

Vic zonnebloem 2017

Volle velden zonnebloemen onder de Franse zon. Meer zomers dan dit kan het niet worden. Hoe Vic voor het eerst een zonnebloem aanraakt, niet goed wetende wat hij zou gaan voelen. Ik kon slechts 1 shot nemen van dit tafereel en ben dan ook super blij dat dit het resultaat werd. Een foto waar ik veel complimentjes over kreeg. Vooral de details vallen op en deze werd nochtans gewoon met een smartphone genomen. Lucky shot deze, echt waar.

 

Met drie in zee 2017Hier hangt gewoon een grappige anekdote aan vast. Deze foto is het resultaat van in zee duiken in ondergoed omdat mama de tas thuis vergeten was. Niet alleen de zwembroekjes zaten er in maar ook de jassen en net die hadden we nodig zo’n 5 minuten na deze foto. Het leek alsof de hemel plots naar beneden kwam. Een zware stortbui op ons dak. Lopend over de dijk, ons een weg banend door het volk die onder elke luifel halt hield om te schuilen. Zoë struikelend over mijn veel te grote trui die ik haar vlug had aangetrokken. Als een stelletje verzopen waterkiekens konden we de auto bereiken en we hadden er weer een verhaaltje én mooie foto bij.

 

1e schooldag 2017

De eerste schooldag van 2017. Nieuwe outfits en een nieuwe boekentas. Je kon al aan hun enthousiasme zien hoeveel zin ze er in hadden. Op die foto zie ik twee broertjes die in de zomer enorm naar elkaar waren toegegroeid. Ze waren er vaak samen op uitgetrokken tijdens onze reis en hadden zoveel leuke dingen beleefd. Hun vriendschap spat van dit beeld.  Als ik vroeg: “Poseer eens voor de foto”,  begonnen ze spontaan gekke bekken te trekken en lagen binnen de kortste keren in een deuk.

 

vader- dochter onder de paraplu 2017

Als je je omdraait en dit beeld ziet. Samen onder de paraplu op een koude en regenachtige herfstdag. Papa blazend op de verkleumde handjes van Zoë om ze warm te krijgen. En hoe liefdevol ze hem aankijkt. Het is bij zo’n kleine momentjes dat mijn hart een sprongetje maakt.

 

Ferre 2017Mijn oudste, mijn trots en mijn rots. Mijn knuffelbeer en professor. Mijn rostje en mijn evenbeeld. Hier kun je precies in zijn zo gevoelige ziel kijken. Terwijl hij onder de indruk was van dierenleed, maakte ik deze foto. Hij had er geen benul van dat ik daar was. Vuile schoenen, mond met choco en blik op oneindig. Ik had zo alles geruild om even mee te kijken in dat hoofdje van hem op dat moment.

 

Sitges 2017Een woelige tijd kan nogal op een relatie wegen. Drie kinderen kan soms de aandacht van elkaar vandaan trekken. Onze solo-reis in oktober bracht ons weer wat dichter bij elkaar. Een hartje in het zand. Puberaal maar voor ons een belangrijk moment. Een klein gebaar met zoveel betekenis. Het moment dat we wisten dat alles wel weer in de plooi zou vallen. Liefde is alles.

 

Zoë en hond 2017

Een foto vol contrasten deze. Haar alsof ze al een grote dame is, kleine voetjes, grafitti en een speelgoedhondje. Een kleine peuter in het lichaam van een kleuter op weg naar school om broer af te halen. Hoe razendsnel de dag eraan kwam dat ik ze zelf naar school zou brengen. Zonder hondje die dag maar met een boekentasje. Ik was er nog niet klaar voor, zij wel. Gelukkig had ik toen nog even tijd om te bekomen. En te wennen aan de gedachte.

 

zeg.maar.babs 2017Mijn eerste selfie die ik postte. Verscholen achter een boek, een beetje safe. Wat een drempel heb ik toen moeten overwinnen om eens zelf op de foto te gaan. Een kleine overwinning was het toen ik het resultaat ook nog eens geslaagd vond. Samen met mijn eerste liefde; boeken. Te lang verwaarloosd en van plan om wat meer te lezen. Helaas is me dit nog niet gelukt. 2018 moet daar betering in brengen.

 

bobo 2017Mijn drie helden samen, hoe ze in het echt zijn. Dromend, prutsend, spelend. Vuile handjes en speelkledij. Deze is genomen op één van de eerste zonnige zondagen van het jaar. We gingen picknicken en trokken de natuur in. Mijn bende waar ik zo gek op ben, samen op één foto. Niet gemakkelijk om ze zo naast elkaar op de foto te krijgen maar ondertussen werd ik er al meer bedreven in. Mijn onderhandelingstechnieken werden er dit jaar alleen maar beter op.

 

Alleen maar dankbaarheid

Voor alle momenten die ik mocht vastleggen dit jaar. Voor alle herinneringen die we samen maakten en voor alle hartjes erna. Maar het meeste ben ik mijn gezin dankbaar, omdat zij zo vaak op de foto willen. Soms onwetend en soms niet. In opdracht van of doe maar gewoon. Dat zij moeten leven met een moeder en haar camera, dat ze me dit gunnen en dat ze willen leren kijken zoals ik. Soms zie ik een glimps van mezelf terwijl ik klik en dan kan ik alleen maar glimlachen. 2018 brengt vast weer vele mooie beelden en momenten. Maar nu kijk ik vooral uit naar de zon, want dan haal ik mijn camera al wat sneller boven om alles in beeld te brengen. En hopelijk ontmoeten we elkaar weer op instagram in 2018 terwijl we hartjes uitdelen.

 

Mijn avonturen op instagram zijn te volgen op @zeg.maar.babs

 

Hebben jullie een account op instagram? Deden jullie de #2017bestnine al? Zaten jullie persoonlijke favorieten er tussen? Laat gerust jullie accountnaam achter in de reacties.

Babs

Liefs zeg.maar.Babs