Personal

Een laatste rondje (februari 2018)

Ik las het al bij vele bloggers, een reeks waar de schrijver even stilstaat bij de afgelopen weken of maanden. Zoals de maandelijks reeks hier of de wekelijkse reeks hier en hier. Ik vind die overzichtjes persoonlijk altijd heel leuk om te lezen en ze werden dan ook mijn favoriete leesvoer op vrijdagavond. Vroeger zat ik aan de toog met jeugdvrienden op vrijdag. Dan bleven we plakken omdat we zoveel te vertellen hadden over de voorbije dagen en voor we het wisten zaten we er weer als laatsten. Maar sinds een jaar of 10 heb ik mijn barkruk ingeruild voor het comfort van de zetel. Geen eindeloos gefilosofeer of skjibier (een laatste drankje) meer om 03u ’s morgens. Ja, soms mis ik die tijd wel eens. En daarom las ik 1 keer per maand, op vrijdagavond, een laatste rondje in. Even terugkijken op de momenten waar het glas half vol of eerder half leeg was de voorbije weken. Haal een drankje (nootje iemand?) en zet je bij.

 

#Halfvol

  • Mijn maandelijkse afspraak met de vrouw die mijn leeftijd enigszins kan verbergen. Dekking op grijze haren blijkt al eens per maand te moeten gebeuren. Een uurtje relax en wat ventileren. En ja, de hoofdmassage natuurlijk. Ondertussen staat het lief er alleen voor tijdens de avondrush… tja.
  • Girlboss. Een reeks van 13 afleveringen over een gekke vrouw met een belachelijk goede kledingsmaak en een knappe vriend, die haar bedrijf van nul opbouwt tot een succes. Inspiratie, bewondering, maar vooral goed gelachen.
  • Mijn bakker die terug uit verlof is. 3 weken geen brood aan huis geleverd. Echt, serieus. Een marteling.
  • Koekjes bakken en blij zijn dat ze gelukt zijn. De graadmeter was de ruzie tussen mijn kinderen voor het laatste koekje. Er waren bijna slachtoffers gevallen.
  • Het dansje van Zoë. Na enkele weken school mocht ze voor het grootoudersfeest op het podium plaatsnemen en dansen. Als goudlokje en de beer veroverde ze blijkbaar veel harten. En thuis doet ze het nog elke dag opnieuw. Ok het is niet meer dan “goudlokje, goudlokje, goudlokje” zingen en wat draaien met haar armen, maar ze kan het al zoveel beter dan ik. SYTYCD-material.
  • De zon! Oh ja de zon. Al was het maar om even mijn terras te vegen en de kinderen buiten te steken.
  • Pizza principessa, girltalk en wijntje dabei.
  • Een nieuwe collega op het werk, die blijkt op 5 minuten van uw deur te wonen. En plots bestaan er carpool-opties voor die 35 km. Kunnen we ondertussen ook lekker roddelen, blijkt dat onze mannen samen bij te brandweer zitten. What are the odds?
  • Zeg.maar.Babs gaat uit zijn dak. Een plotse stijging van de lezers hier, bijna een verdubbeling. Waaaaaaaa!
  • ’s Avonds naar je werk rijden en “time of your life” horen op de radio. Meebrullen!
  • Een keigoed gesprek op het werk. Even de piekerknop kunnen omdraaien.
  • Een laattijdig kerstfeestje met de beste bende. Het gesprek van de dag erna… hoe laat waren jullie kinderen op? 5 u dus.
  • Hoera voor chiroleiders die beslissen dat de laatste activiteit van een chiroweekend zwemmen is. Scheelt een uur weken in bad.
  • Verlof krijgen voor een feestweekendje. Hupppaaaa. Eens zien hoe lang ik dat zal volhouden.
  • De laatste trui in maat 6 jaar te pakken krijgen op de webshop. Echt ik ging het niet overleefd hebben.
  • Een onverwachts valentijnscadeautje krijgen van mijn niet-zo-romantisch lief. #vetplantenforthewin
  • Een nieuwe bril! Na twee jaar, mocht wel nog eens.

#Halfleeg

  • De polaire vortex is mijn vriend niet. Ik vind de lelijke naam dus terecht.
  • Zoë die haar kledij versierde met vilttift. Hoera voor kunst.
  • Griep. 2 kinderen die elk 1 week tot 39,5°C graden koorts hadden tijdens mijn werkweek. Mijn kinderen weigeren ziek te worden tijdens mijn vrije dagen.
  • Het gemis van mijn twee oudste bengels terwijl ze op weekend waren met de chiro en de berg was erna. Al viel dat van Ferre wel mee, hij droeg 3 dagen hetzelfde. Maar Vic besliste om gewoon alles eens te dragen. Ze compenseren elkaar enorm goed.
  • Reserveren in een restaurant en beseffen dat je verkeerd bent als je al hebt plaatsgenomen met de kaart in de hand. Toch het lef hebben om ervan onder muizen en achterna spijt hebben, want de menukaart zag er daar wel beter uit.
  • Een tripje naar Boedapest die in het water valt. Sucks big time.
  • Driftbuien voor de plaats in de auto, de blauwe beker, de verkeerde koek, het licht die ik aansteek, het bad, de tekenfilm, de pyjama, de worteltjes tussen de erwten, omdat ik kijk, omdat ik niet kijk, … zucht.
  • De postbode die mij wakkerbelt ondanks mijn briefje. Weeral. Echt koopt u een bril.
  • Op mijn gat vallen als ik de deur van het werk achter mij toe trek. Gelukkig was ik alleen. Mijn blauwe plek en ik.
  • Mensen die vragen: “Hebt ge een nieuwe bril op?” en dan zwijgen… Heel subtiel, heel subtiel.
  • Een weekend zonder verwarming en warm water zitten als het buiten vriest. Een unieke ervaring zal ik maar zeggen. Mijn winterhanden zijn de gasmaatschappij dankbaar.

 

En om af te sluiten: de weerspreuk van de maand 

Ruwe wind in februaar,
duidt steeds op een vruchtbaar jaar.

… Een gewaarschuwde vrouw is er 2 waard…

 

Hoe was februari voor jullie?

Babs

Liefs zeg.maar.Babs