Personal

Waarom ik graag vrouw ben (en daar vandaag extra fier op ben!)

Internationale vrouwendag. De dag dat we eens volledig aan onszelf mogen denken, de dag dat we eens in de bloemetjes mogen gezet worden of onszelf mogen complimenteren gewoon omdat we vrouw zijn. Niet omdat we weer een jaartje ouder worden, niet omdat we kinderen op de wereld hebben gezet of omdat we partner van zijn. Nope, gewoon omdat we meiden zijn. Prachtig toch. 

 

Doorheen de jaren…

Er is in de loop der jaren zoveel veranderd voor ons vrouwen. We kregen stemrecht, mochten naar de universiteit, werden dokter of soldaat, dragen allemaal een (de) broek, mogen een spaarboekje openen op onze naam binnen een huwelijk, we staan op een kieslijst, mogen scheiden enz… allemaal rechten die we in de loop der jaren verworven hebben en sommige dateren pas van tientallen jaren terug. Dankzij vrouwen die het destijds voor ons hebben opgenomen en zich op dat moment vaak alleen op de wereld moeten hebben gevoeld.

Zoë Gatti de Gamond, Isabelle Gatti de Gamond, Isala van Diest, Marie Popellin, Marie Spaak-Janson, Marguerite de Riemaecker-Legot, Gabrielle Defrenne, de arbeidsters van FN Herstal,… één voor één vrouwen die voor ons vochten. Feministes avant la lettre die verandering brachten in de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Vrouwen waar we vandaag de dag terecht fier op mogen zijn. Vrouwen die hun laars lapten aan het commentaar van de anderen en de mannen in het bijzonder, die zich niet lieten van hun stuk brengen bij de zoveelste “overdrijft ge nu niet een beetje?”.

 

Overdrijven we?

Nee, ze overdreven niet. Iedereen was gewoon bang voor verandering. Want verandering betekent iets nieuws en van nieuwe dingen zijn we bang. Gedaan met bang zijn, we mogen uitkomen voor onze mening en we mogen meer eisen. Waarom heeft feminsime zo’n negatieve bijklank? Waarom worden vrouwen met een mening teniet gedaan als moeilijke vrouwen? Ja, soms zijn we boos en dat is terecht ook. Dagelijks komen we nog in situaties waar we het onderspit moeten delven omdat we vrouwen zijn. Ik word niet graag voor hoer uitgescholden op straat, ik word niet graag betast aan mijn borsten tijdens een feest en ik word niet graag uitgenodigd bij je thuis omdat je eens zo vriendelijk was om de deur voor me te openen in de winkel. Ben ik dan een moeilijke vrouw als ik daar iets op zeg? Moet ik dan niet zeveren en gewoon verder doen met wat ik bezig was? Wil jij zo je dochter opvoeden? Incasseren en wegwezen? Ik niet! Ik hoop dat mijn dochter wat meer haar op haar tanden zal hebben als ze ooit in dezelfde situatie komt te staan als ik. Dat ze geen app nodig heeft om zichtzelf veilig te voelen op straat of dat ze hulp kan krijgen in de winkel zonder dat er van haar iets verwacht wordt.

De eeuwige discussie of dat #metoo erover gaat is een nutteloze discussie. Vraag eens aan je buurvrouw, dochter, vrouw, moeder, lief, zus ; welke opmerkingen ze ooit al kreeg, in welke gênante situaties ze zich ooit al bevond of hoeveel ongelijkheid ze reeds aanvoelde omdat ze vrouw was in haar leven. Daar heb je het antwoord. Het moet niet draaien om media aandacht en zwarte kledij of witte rozen. Als elke man, jongen, broer en papa eens een half uurtje echt zou luisteren dan is dat voor mij genoeg. Luister en dan zul je horen dat wij niet overdrijven.

 

Daarom dus…

Op deze internationale vrouwendag mogen we eens extra onze stem laten horen en extra fier zijn op wie we zijn. Ik ben ondanks alles heel graag vrouw. Niet omdat ik als eerste eten krijg op restaurant, niet omdat ik hoge hakken kan dragen of niet omdat ik extra bevallingsverlof krijg. Neen, omdat ik mag opkijken naar al die andere vrouwen die naast me lopen, me voorgingen en na mij zullen komen. Omdat we samen de wereld aankunnen en omdat we er zeker van zijn dat we op een dag gewoon ons ding zullen mogen doen met het respect dat we verdienen. We kwamen al van ver maar soms heb ik nog het gevoel dat we ergens in de middeleeuwen bleven hangen. Ik ben niet de persoon die meestap in betogingen of zich mengt in discussies ivm rappers en de rode duivels. Maar ik ben wel de vrouw die mijn jongens terechtwijst en zeg dat ze respect moeten hebben tov hun zus en mijn dochter in haar oor fluister “Al wordt je prinses of chirurg, mijn steun heb je.”

 

Babs

Liefs zeg.maar.Babs

 

#40dagenbloggen blogpost 21/40, skipdagen 2/6