Personal, photography

Studio Papaver: het verhaal achter mijn nieuw project.

Op paasmaandag was het zo ver, dan kon ik eindelijk – na al die maanden zwijgen – mijn nieuw project voorstellen; Studio Papaver. Een eigen zaak waarin “Day in the life”- fotografie en eigenzinnig grafisch ontwerp een hoofdrol zullen gaan spelen. Plots kon ik mijn droom delen met de wereld en vertellen waar ik al al die maanden mee bezig was geweest. Het voelde als een last dat van mijn schouders viel, maar tezelfdertijd speelden de zenuwen mij toch wat parten. Een lancering in pyjama en een livegang van de website tussen het wassen van de kinderen door. Zo typisch, zalig, ik. Ondertussen zijn we een week verder en ook al zijn de zenuwen er nog steeds, het ongeduld om aan het werk te gaan is nog veel groter. Mensen, er is zonet een droom uitgekomen! Hoe cool is dat?!

Van Bernie naar Studio Papaver

Ongeveer 4 maanden geleden ging ik onderuit. Onelegant, plat op mijn gat. Hoe hard ik ook probeerde, ik raakte maar niet recht. Dus werd ik door de dokter aan mijn huis gekluisterd. Aanvankelijk dacht ik dit wel in een maandje te overwinnen, maar wat was ik verkeerd. Pas twee maanden nadien, voelde ik de ware impact van mijn burn-out. Hoe mijn lichaam helemaal was uitgeput door stress en slapeloze nachten, hoe de stress zich al die jaren meester van me had gemaakt en me leeg achterliet. De onzekerheid over de toekomst werd een ware nachtmerrie en ondanks dat ik het fut niet had om er veel over na te denken plantte ik in die periode, onbewust een zaadje die zich ontpopte tot Studio Papaver. Een zaadje in de vorm van mijn spiegelreflex, een gewoon toestel voor velen, voor mij werd dit mijn ontsnapping en mijn focus. Hoe eng het leven er naast de camera ook uitzag, de momenten dat ik in de lens kon kijken waren momenten dat ik alles kon loslaten om mijn eigen wereld te creëren. Stress werd creativiteit en onzekerheid werd een droom.

Van waar kwam die goesting in een eigen project vandaan?

Studio Papaver is mijn ei. Mijn ei die ik precies nergens kwijt kon. Toen ik begon te bloggen was ik een leek op alle vlak. Ik had bij wijze van spreken nog nooit een computer van dichtbij gezien. Wat niet waar is natuurlijk, maar ik vond het maar niks. Maar omdat ik verhalen wou vertellen, moest ik wel uit mijn comfortzone stappen en het wereld wijde web verkennen. En ergens onderweg werd ik gebeten door beelden maken en beelden creëren. Straffer nog: tot zo’n 3 jaar geleden werd mijn partner altijd tot fotograaf gebombardeerd omdat ik er zelf niks van bakte. Maar nu wilde ik elk geheim van fotografie en grafische programma’s ontrafelen en zat zelfs uren tutorials te staren. Met die honger schreef ik me uiteindelijk in voor een opleiding Desktop Publisher en kocht ik een fototoestel. En die passie werd elke dag alleen maar groter. Omdat ik op dat moment een pauze in mijn leven had ingelast, leek me dit het ideale moment om van de rust gebruik te maken om aan mijn droom te werken. En zo geschiedde. Over de naam heb ik niet zo lang hoeven na te denken, de klaproos-tattoo ter nagedachtenis van mijn papa zette me op de juiste weg. En Studio Papaver klinkt nu eenmaal beter dan Studio Klaproos. Daar was het dan; de goesting én de naam. Nu moest het concept nog uitgewerkt worden. Zou het fotografie worden of graphic design? Ik kon de knoop maar niet doorhakken, dus besliste ik om de twee te combineren zonder druk. Lijk het me in de toekomst beter om toch een keuze te maken, dat gaan we dan wel weer zien. Het feit dat ik hiernaast nog ga werken, houdt de druk laag. Ik hoef er geen groot inkomen uit te putten. Ik mag mijn goesting doen en dat is dikke vette luxe.

Wat is Studio Papaver nu precies?

Studio Papaver zal draaien om mooie, maar échte momenten. Ik wel echt inzetten op Day in the life – fotografie en documentairefotografie. Op het leven zoals het is eigenlijk. Een stijl waar ik erg veel van hou en ook zelf het liefste doe. Kijk maar eens naar mijn instagramfeed om te zien wat ik bedoel. Maar mooie momenten moeten ook gevierd worden en daarom wil ik ook graag geboortekaartjes en huwelijksuitnodigingen ontwerpen. Alles in mijn eigen stijl. Hip, clean en stylisch (Al zou comfortabel, messy en chaotisch misschien beter bij mij passen;-) ) Kortom, less is more. Wie daarvan houdt, zal bij mij zeker aan het juiste adres zijn. Maar ik zal ook paperie met een twist op jullie loslaten. Kaartjes en posters met wat humor, inside social media jokes en een tikkeltje West-Vlaams. De kaartjes en posters uit de “Dis-moi” – collectie kan zelfs bij jullie thuis een plaatsje krijgen! En natuurlijk ga ik nu en dan eens een zijweg inslaan met een portretshoot of een logo-ontwerp, ik heb namelijk nog triljoen dingen te leren en we kennen allemaal die ene wijze spreuk wel… Die zijweggetjes zijn er voor mij om te genieten van het uitzicht en daar draait het uiteindelijk allemaal om. Dat ik intens kan genieten van wat ik op mijn weg tegenkom en ondertussen ook andere mensen gelukkig kan maken met spontane beelden of een mooi ontwerp. En meer moet dat niet zijn. Behalve friet op vrijdag, die ook. Een gewoonte uit mijn Bernie-periode die ik nu al niet meer kan/wil missen.

En nu?

En nu is het afwachten maar toch intens genieten, terug aan de slag gaan in het ziekenhuis, maar vooral hoog tijd om meer aan mezelf te gaan denken. Dat het lastig was om met Bernie samen te leven (en nog steeds), dat is zeker. Maar het was zeker de moeite waard en blijkbaar zou het achteraf gezien misschien wel het beste zijn wat me ooit kon overkomen. Maar nu mag hij van mij verhuizen, al geef ik toe dat ik hem misschien toch een klein beetje zal missen.

Nieuwsgierig naar Studio Papaver? Check dan eens de website waar ik zwaar op gezweet heb (WordPress I hate you) www.studiopapaver.be

B.